تربیت بدنی

منبع پایان نامه : دانلود پروژه رشته تربیت بدنی در مورد تدابيرپرستاری در سوختگی – قسمت سوم

نتیجة مطلوب                                              

توجهات پرستاری و دلیل منطقی  

مرحلة اورژانس

مرحلة حاد

مرحله بازتوانی تشخیص پرستاری : خطر عفونت بعلت اشکال در تمامیت پوست ، فلور درون زاد( اندوژن) ، پاسخ ایمنی سرکوب شده – یک زخم بدون نیاز به دبرید و فاقد بافت نکروتیک

 

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

0 فقدان عفونت در زخم

– بهره گیری از تکنیک شستشوی دست بخوبی

– بهره گیری از تکنیک استریل در طی بهره گیری از آنتی بیوتیک موضعی و تعویض پانسمان جهت پیشگیری از آلودگی نواحی سوخته

– کوتاه کردن مو در مناطق لازم برای کاهش احتمال آلودگی

– تخلیه تاول ها و برداشتن بافت مرده بعنوان زمینه هایی برای رشد باکتری

– بهره گیری از آنتی بیوتیک موضعی یا پانسمان استریل طبق دستور ، شروع آنتی بیوتیک سیستمیک وریدی ( درصورت لزوم) برای کاهش احتمال عفونت

– تزریق واکسن کزاز در صورت نیاز

– مشاهدة روزانة زخم برای جداسازی اسکار ، کنترل حاشیة زخم از نظر سلولیت

– کنترل علائم حیاتی ، درجه حرارت

کنترل حاشیة زخم سوختگی برای تشخیص علائم عفونت نظیر ترشح چرک ، ادم ،قرمزی

 

– در نظر داشتن هر نوع تغییر در رفتار یا حواس بیمار

 

– انجام هیدروتراپی و دبریدمان بطور دقیق برای جداسازی بافت مرده زخم و بطور مؤثر تمیزی زخم

 

– کنترل دمای بدن ، شمارش wbc و برون ده ادراری برای تشخیص علائم عفونت

 

– کنترل محل دنور برای تشخیص احتمال عفونت

آموزش به بیمار و خانواده در مورد علائم و نشانه های عفونت تا درمان سریع تر شروع گردد

 

– آموزش به خانواده در مورد چگونگی تعویض پانسمان برای اطمینان از انجام روش صحیح و افزایش حس کنترل آنها تشخیص پرستاری : اضطراب بعلت درد،احساس گناه در ارتباط با مصدومیت ، فقدان اطلاعات در مورد درمان و نتیجة آن ، نیاز های اقتصادی و ظاهر فرد که با سوال در مورد درمان و پیش آگهی ، گوشه گیری یا رفتار های عصبی ، صحبت در مورد جای زخم نشان داده می گردد.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

– کاهش اضطراب

– بهره گیری و ارزشیابی اثرات داروهای ضد درد

– کمک به بیمار و خانواده برای در نظر گرفتن توقعات واقعی در مورد پیشرفت بیمار

– فراهم کردن امکاناتی برای بیمار و خانواده جهت حفظ تماس با پرسنل بیمارستان

 

نتیجة مطلوب                   توجهات پرستاری و دلیل منطقی
  مرحلة اورژانس مرحلة حاد مرحله بازتوانی
تشخیص پرستاری : اشکال در مراقبت از خود بعلت در ، بی حرکتی و احساس درماندگی که بصورت ناتوانی در شرکت در امور مراقبتی خود نشان داده می گردد.
– انجام حداکثر مراقبت از خود – مطالعه توانایی بیمار برای انجام فعالیت های خود مراقبتی

– کمک رسانی یا مداخله بصورت مقتضی

– کمک به بیمار برای حفظ کنترل احساسی جهت کاهش احساس درماندگی

– افزایش فعالیت های خود مراقبتی بیمار به شکل مقتضی

– اطمینان از اینکه بیمار در برنامه ریزی مراقبتی در حد توانایی شرکت می کند به مقصود افزایش کنترل احساسی

مطالعه و اولویت بندی نیاز های سازگاری در زندگی به مقصود انجام حد اکثر خود مراقبتی
تشخیص پرستاری : تغییر در تغذیه: کمتر از نیاز های بدن به علت افزایش تقاضای کالری و ناتوانی در خوردن نیاز های افزایش یافته که با کاهش وزن و تعادل منفی نیتروژن ظاهر می گردد
– تعادل مثبت نیتروژن

– کاهش وزن بیش از 10٪ وزن بدن نباشد

– NPO نگهداشتن بیمار با NG tube برای ساکشن متناوب جهت عدم فشردگی معده

– مطالعه بازگشت صدای روده برای تعیین زمان دریافت از راه دهان

– برقراری رژیم غذایی پیش رونده برای رفع نیاز های تغذیه ای پس از بازگشت صداهای روده

– چارت دریافت انرژی برای کنترل کافی بودن انرژی غذایی

– ادامة کنترل حرکات دودی روده

– تعیین حجم تغذیه از راه لوله طبق تحمل بیمار برای پیش گیری از اسهال

– ادامة رژیم پرپروتئین ، پرکربوهیدرات برای رفع نیازهای تغذیه ای افزایش یافته

– مطالعه علایق غذایی بیمار و ارائة غذاهای مطلوب در صورتی که بیمار قادر به غذا خوردن باشد

ادامة برآوردن نیازهای تغذیه ای بیمار به محض بهبود وضعیت پوست بیمار ، کاهش کالری جهت پیشگیری از افزایش وزن ( در صورت لزوم)

 

 

 

 

 

مراقبت از زخم:

مراقبت از زخم تا زمان سیرکولاسیون مناسب و جایگزینی مایعات و باز بودن راه هوائی بایستی ادامه داشته باشد. زخمهای عمیق بدلیل از بین رفتن پایانه های عصبی فاقد حس می باشند و خشک و سفید مومی رنگ تا قهوه ای تیره می باشند.

زخمهای سطحی صورتی رنگ تا قرمز آلبالوئی رنگ و مرطوب و براق بوده و ترشحات سروزی دارند. این زخمها ممکن می باشد تاول داشته باشند و در هنگام لمس درد ناک باشند.

پاکسازی و دبریدمان پوست ممکن می باشد در اتاق اقدام یا بخش انجام گردد. در طی انجام این پروسیجر پوستهای نکروتیک برداشته می شوند. تاولهای بزرگ ممکن می باشد باز شوندو موی قسمتها به غیر از ابرو و سر بایستی شیو گردد.

غوطه وری در یک مخزن آب (وان) به مدت بیش از 30-20 دقیقه می تواند باعث از دست رفتن الکترولیتها از مناطق آسیب دیده و باز گردد. غوطه وری به مدت طولانی می تواند منجر به انتقال آلودگی به سایر قسمتها گردد و به این دلیل بهره گیری از دوش توصیه می گردد . نیاز به استریل بودن آب نیست و دمای 40 درجه قابل قبول می باشد.بدلیل وجود باکتریهای پاتوژن روی   سطح پوست بهره گیری از یک ضدعفونی کننده، گندزدا یا پاک کننده توصیه می گردد. بیمار می تواند روزی دو بار دوش بگیرد اگر چه گاهی دردناک می باشد .

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

درمان عفونت زخم به دلیل امکان سپسیس بسیار مهم می باشد. پیشگیری از انتقال عفونت از یک بیمار به بیمار دیگر یکی از اولویتهای مراقبتهای پرستاری می باشد.

زیرا صورت عروق فراوانی دارد امکان ادم در صورت از همه مناطق بیشتر می باشد بنابر این بایستی از اندامهای صورت از قبیل فاشیال و چشمها مراقبت بعمل آورد. چشمها بایستی با نرمال سالین گرم در هر ساعت شسته شوند . ادم پری اوربیتال ممکن می باشد باعث ترس بیمار گردد که در این صورت بایستی به بیمار اطمینان داد که این حالت از بین رفتنی می باشد و چکاندن قطره چشمی

اشک مصنوعی ضروری می باشد.

دستها و بازوها Extent باشند و به مقصود جلوگیری از ادم Elevate شوند.

گوشها بعلت واسکولاریزاسیون کم مستعد عفونت می باشند پس از هر گونه تحت فشار قرار گرفتن بایستی محافظت شده و به این مقصود از بالش نباید بهره گیری نمود.بیماری که دچار سوختگی گردن می باشد به مقصود جلوگیری از انقباض گردن نباید از بالش بهره گیری نمود.

ناحیه پرینه بایستی تمیز و در حد امکان خشک نگه داشته گردد.به مقصود کنترل برون ده ادراری از کتا تر ادراری بهره گیری نمود.

در آغاز آزمایشات روتین انجام شده و بعد برای حفظ تعادل الکترولیتها آزمایشات دوره ای انجام گردد.

اندازه گیری گازهای خون شریانی به مقصود تعیین ونتیلاسیون و پرفیوژن بافتی انجام می گردد.

فیزیوتراپی بیمار ممکن می باشد فورا در وان حمام آغاز گردد.

 

درمان داروئی

مصرف آنالژزیکها در سوختگی شایع می باشد . در صورت فلج ایلئوس فرم تزریقی آن بهره گیری می گردد. داروی اصلی برای کنترل درد مورفین می باشد . گاهی متادون نیز بهره گیری می گردد. در سوختگیهای شدید خودداری از تزریق نارکوتیکها نه تنها غیر انسانی بلکه غیر اخلاقی می باشد.

 

واکسن کزاز

توکسین تتانوس بطور روتین به بیماران دچار سوختگی بدلیل آلودگی ناحیه سوخته با باکتریهای غیرهوازی تزریق می گردد. اگر طی 10 سال گذشته قبل از اینکه بیمار دچار سوختگی گردد واکسن کزاز تزریق نشده باشد ایمونوگلوبولین تتانوس بایستی تزریق گردد.

 

داروهای آنتی میکروبیال

بعد از پاکسازی زخم داروها ی آنتی بیوتیکی بهره گیری می گردد. معمولا جهت کنترل عفونت بعد از 48 ساعت از انتی بیوتیکهای سیستمیک بهره گیری نمی گردد زیرا جریان خون در مناطق اسکار سوختگی بسیار کم می باشد یا وجود ندارد. و در نتیجه مقدار کمی انتی بیوتیک به منطقه می رسد.بدلیل نافذ بودن اسکار برای جلوگیری از تهاجم باکتریها به زخم از سیلورسولفادیازین بهره گیری می گردد. سپسیس یکی از علت های عمده مرگ و میر بیماران می باشد.

اغلب مراکز سوختگی منحصرا از یک آنتی بیوتیک موضعی بهره گیری می کنند و زمانی دارو را تغییر می دهند که اولین نشانه از مقاومت داروئی در برابر دارو نظاره گردد.آنتی بیوتیکهای سیستمیک زمانی آغاز می شوند که تشخیص کلینیکی سپسیس داده گردد.مخاطها مانند دهان و ناحیه ژنیتال در معرض عفونتهای قارچی مانند کاندیدا آلبیکنس قرار دارند و درمان آن با قطره نیستاتین و مایکوستاتین می باشد. زمانی که رژیم غذائی معمولی شروع می گردد ماست یا لاکتوباسیلوس بایستی از راه دهان شروع شودتا فلور طبیعی دهان که بوسیله آنتی بیوتیکها از بین رفته دوباره ساخته گردد.

 

رژیم غذائی

در مراحل نخستین جایگزین کردن مایعات اولین اولویت از نیازهای تغذیه ای می باشد. در نخستین ساعات بعد از سوختگی بدلیل واکنش بدن به ترومای شدید فرد مصدوم دچار فلج ایلئوس می گردد. بایستی برای بیمار NGT گذاشته گردد و محتویات معده ساکشن گردد تا از فشار هوا کاسته گردد. بعد از 72-48 ساعت در صورت شنیده شدن صداهای روده ای تغذیه بامایعات صاف شده شروع و به رژیم غذائی پرپروتئین و پرکالری تبدیل می گردد. میزان متابولیسم پایه در هنگام استراحت فرد بسته به میزان سوختگی ممکن می باشد بین 100-50% افزایش یابد.

میزان درجه حرارت بدن نیز بالاست . کاتکولامینها نیز افزایش می یابند.

باشکست پروتئینها و افزایش گلوکونئوژنز کاتابولیسم پروتئین به وجودآمده و نیاز کالریک بدن Kcal 5000 می باشد.

ناتوان بودن بدن جهت فراهم کردن کالری و پروتئین باعث سوء تغذیه و تاخیر در بهبودی زخم می گردد.مصرف مایعات پر کالری توصیه می گردد. گاهی لازم می باشد بوسیله فلوروسکوپی یک Feeding Tube داخل دئودنوم گذاشته گردد تا جذب مواد غذائی سریعتر انجام گردد.و احتمال تهوع و استفراغ از بین رود.

مکملهای ویتامین و آهن ممکن می باشد در مراحل اولیه شروع گردد.

مرحله بحران – فاز 1

مرحله بحران با افزایش و حرکت مایع میان بافتی و دیورز بعد از آن شروع می گردد. این مرحله با ترمیم زخم پایان می یابد و ممکن می باشد هفته ها و ماهها بطول انجامد.

 

تدابیر پرستاری :فاز اورژانس

در مرحله اورژانس حیات بیمار به مطالعه و انجام سریع وکامل مداخلات بستگی دارد.احتمالا پرستارفردی می باشد که مطالعه ابتدایی از عمق و درجه و درصد سوختگی را انجام میدهد و نیز فعالیت اعضای تیم سوختگی را متناسب می سازد.از ابتدای سوختگی تا تثبیت وضعیت بیمار تدابیر پرستاری اکثرا مرکب از برقراری راه هوایی ،مایع درمانی و مراقبت از زخم
می باشد.به برنامه مراقبت پرستاری ضمیمه نگاه کنید

 

برقراری راه هوایی

برقراری راه هوایی شامل لوله گذاری سریع نازوتراکیال یا اندوتراکیال قبل از به مخاطره افتادن راه هوایی ،می باشد. لوله گذاری سریع مانع نیاز به تراکیوستومی اورژانس در صورت بروز معضلات تنفسی احتمالی میشود.

عموماً بیماران دچار صدمات زیاد،نظیر سوختگی صورت وگردن بین 1تا 2 ساعت بعد از سوختگی نیاز به لوله گذاری دارند . بعد از لوله گذاری ،ممکن می باشد براساس ABGبیمار با کمک ونتیلاتور غلظتی از اکسیژن را دریافت کند.خارج کردن لوله) extubation ) معمولاً3 تا 6 روز پس از سوختگی ،زمانی که ادم برطرف شده باشد انجام میگردد مگر اینکه آسیب استنشاقی شدید باشد.در سوختگی های عمیق سر وگردن برای رهایی از دیسترس تنفسی ممکن می باشد اسکاروتومی نیاز باشد.

بین 6 تا12 ساعت بعد از آسیب هایی که احتمال استنشاق دود وجود داشته ،بیمار بایستی تحت برونکوسکپی فیبراپتیک قرار گیرد تا دستگاه تنفس تحتانی مطالعه گردد. یافته های مهم شامل وجود مواد کربنی ،ادم مخاطی،وزیکول،اریتم،خونریزی و اولسراسیون می باشد.

درمان صدمات استنشاقی شامل بهره گیری از هوای مرطوب ودر صورت نیاز اکسیژن صددرصد می باشد.

بیمار بایستی در وضعیت فالرز و بالا قرار گیرد (مگر در صورت کنتراندیکاسیون بعلت صدمات نخاعی)،به سرفه وتنفس عمیق هر ساعت تشویق گردد ،هر 1تا2 ساعت تغییر پوزیشن داده گردد و در صورت نیاز فیزیو تراپی تنفسی و ساکشن انجام گردد.در صورتی که نارسایی تنفسی بیمار را تهدید می ‌کند بایستی لوله گذاری نازوتراکیال و اندوتراکیال انجام و بیمار با ونتیلاسیون مکانیکی طرفداری گردد.جهت پیشگیری از کلاپس آلوئولی و پیشرفت نارسایی تنفسی بایستی از فشار انتهای بازدمی (PEEP)بهره گیری گردد.

برای درمان برونکواسپاسم شدید ،ممکن می باشد برونکودیلاتور از راه وریدی بهره گیری شوند.

مسمومیت باCOبا دادن اکسیژن 100%درمان میشود تا سطح کربوکسی هموگلوبین به میزان نرمال برگردد.جهت تسریع در دفع COاستفاده از چادر اکسیژن مفید می باشد.

در صورتی که بیمار نیاز به انتقال به بخش یا بیمارستان دیگری داشت بایستی این امردر اسرع وقت انجام گردد تا در اقدامات حیاتی تاخیر ایجاد نشود.

 

مایع درمانی

به محض رسیدن بیمار به مرکز بهداشتی حداقل یک(ومعمولاً2)راه وریدی بزرگ ترجیحاًاز طریق سوراخ کردن پوست گرفته می گردد.در صورتی که عملی نبود راه وریدی از ژیگولر یا ساب کلاوین منطقه فاقد سوختگی یا حتی بافت سوخته مستقر می گردد.راه حل نهایی    cat down می باشد که به علت بروز بالای عفونت وسپسیس ندرتاًبهره گیری می گردد.برقراری راه وریدی که بتواند حجم بزرگی از مایع را از خود عبور دهد امری حیاتی می باشد.وسعت سوختگی شخص بالغ با بهره گیری از قانون9 ارزیابی می گردد که نیازهای حیاتی به مایع را تخمین می زند. مایع درمانی وریدی معمولاًبرای بیمار با سوختگی بیش از 20%TBSAدر نظر گرفته می گردد.

نوع مایع جایگزین به وسیله اندازه وعمق سوختگی،سن بیمار وتوجهات فردی نظیر دهیدراتاسیون در مرحله قبل از سوختگی یا وجود بیماری مزمن قبلی تعیین می گردد.هر مرکز سوختگی یک رژیم جایگزین را در اولویت قرار می دهد.

مایع درمانی با هر محلول کریستالویید(سالین فیزیولوژی،لاکتات رینگر یا دکستروز 5%وسالین) یا کلوییدها (آلبومین،دکستران یا سایر محلول های تجارتی آماده)انجام می گردد.از بسیاری از محصولاتی که به عنوان مایع جایگزین بهره گیری می گردد ترکیب BrookeوParkland(باکستر) مصرف عمومی تری دارند.همه ترکیبات برآورد می شوند.ترکیب پارکلند به علت سهولت در محاسبه وکنترل،بطور گسترده ای بهره گیری می شودویک روش معتبر برای جایگزینی مایع جهت اکثر بیماران فراهم می کند.

ترکیب پارکلندمایع را به شیوه ذیل به بدن می رساند:

4ml محلول لاکتات رینگر بر کیلوگرم وزن بدن بر درصدTBSAسوختگی.

این برای 24ساعت اول پس از سوختگی محاسبه شده که 2/1آن در8 ساعت اول بعد از سوختگی داده می گردد زیرا ازدست رفتن مایع در این زمان بیشترین مقدار می باشد.(توجه:مقصود 24 ساعت اول پس از سوختگی می باشد نه24ساعت اول رسیدن به بیمارستان)

4/1مقدارکل در8ساعت دوم و4/1باقیمانده در 8ساعت آخرداده می گردد.

در24 ساعت دوم،مایع جایگزین مقدار کافی دکستروزدرآب می باشد تا سطح سرمی سدیم را زیر 140mEq/l(140mmol/l)نگه دارد. محلولهای کلویید (نظیر آلبومین وپلاسمانیت)هم بطور روتین داده می گردد.

این مقادیر بایک فرمول و وزن مطلوب بیمار محاسبه می گردد که میزان حجم مایع جایگزین را پیش بینی می کند.از آنجاکه محلولهای کلوییدی به علت نفوذپذیری زیادمویرگها،می توانند به فضای بین بافتی نشت کنندبنابراین معمولاًتا24ساعت دوم داده نمی شوند،در این زمان نفوذ پذیری مویرگها شروع به برگشت به حالت نرمال می کنند.

پاتوفیزیولوژی

سوختگی تغییرات پاتوفیزیولوژیک زیادی در سیستمهای بدن ایجاد می کند.دیورز مانع از تشکیل ادم می گردد. صداهای روده شنیده شده و بیمار احساس درد می کند. بافتهای نکروزه پوسته پوسته می شوند. ترمیم زخم زمانی که گلبولهای سفید منطقه سوخته را احاطه کرده و فاگوسیتوز شروع میشود آغاز می گردد.

علایم کلینیکی

زخمهای سوختگی عمیق خشک و سفید مومی تا قهوه ای تیره رنگ هستند و بدلیل تخریب پایانه های عصبی دارای حس بسیار کم و یا بدون حس هستند.

زخمهای سوختگی سطحی صورتی تا قرمز آلبالوئی و مرطوب و براق بوده و ترشح سروزی دارند. این زخمها ممکن می باشد با یا بدون تاول باشند و در لمس و یا زمانی که در معرض هوا هستند دردناک می باشند. در این زمان اسکارکناره های زخمهای سوختگی عمقی را می توان جدا و آماده دبرید نمود. معمولا این زخمها نیاز به دبرید جراحی نداشته و گرافت پوستی ترمیم زخم را سرعت می بخشد.

ارزیابی آزمایشگاهی:

به خاطر اینکه بدن در حال تجدید تعادل مایعات و الکترولیت ها در فاز حاد بیماری می باشد مهم می باشد که سطح الکترولیت های سرم بطور دقیق اندازه گیری گردد .

 سدیم :

هایپوناترمی می تواند به دلیل بهره گیری از آنتی بیوتیک های جلدی حاوی نیترات نقره ایجاد گردد. زیرا سدیم از طریق زخم دفع می گردد. اگر هیدروتراپی طولانی ( بیش از 20 دقیقه) گردد هیپوتونیسیتۀ آب منجر به خروج سدیم از سطح سوختگی می گردد. سایر علل هیپوناترمی شامل : درناژ وسیع گوارشی ، اسهال و مصرف بیش از اندازۀ آب می باشد . علائم هیپوناترمی شامل : ضعف ، سرگیجه ، کرامپ های عضلانی ، خستگی سردرد ، تاکی کاردی و گیجی می باشد. فرد سوخته ممکن می باشد دچار هیپوناترمی ناشی از مسمومیت با آب گردد.

برای اجتناب از این حالت فرد سوخته بایستی مایعاتی غیر از آب مانند آبمیوه ، نوشیدنی های سبک و مکمل های غذایی بهره گیری نماید.

هایپوناترمی :

ممکن می باشد به دنبال جایگزینی موفق مایعات، زمانی که مقدار زیادی از مایعات هیپوتونیک مورد نیاز باشد دیده گردد. سایر علل هایپوناترمی شامل : تغذیۀ نامناسب از طریق لوله یا تجویز نامناسب مایعات باشد.

تظاهرات هایپوناترمی شامل: تشنگی، زبان خشک و برافروخته ، گیجی و تشنج می باشد.

پتاسیم: هیپر کالمی در اثر نارسایی کلیه ، نارسایی آدرنوکورتیکال و یا آسیب عضلانی عمیق به دنبال خروج مقدار زیادی پتاسیم از سلول های آسیب دیده ایجاد می گردد. آریتمی های قلبی و نارسایی های بطن ممکن می باشد با افزایش شدید پتاسیم ایجاد گردد( سطح پتاسیم بالاتر از 7 میلی اکی والان در لیتر) . ضعف عضلانی و تغییرات ECG بصورت بالینی نظاره می گردد. هیپوکالمی به دنبال مصرف نیترات نقره و هیدروتراپی های طولانی دیده می گردد. سایر علل آن عبارتند از : استفراغ، اسهال، ساکشن طولانی گوارشی و IV تراپی طولانی بدون مکمل های پتاسیم. دفع پتاسیم بطور مستمر ممکن می باشد از طریق سوختگی ایجاد گردد.

عوارض سوختگی:

عفونت : اولین خط دفاعی بدن یعنی پوست ، در اثر سوختگی از بین می رود . پاتوژن ها معمولا” قبل از اینکه فاگوسیتوز به صورت کافی آغاز گردد به داخل بدن نفوذ می کنند. اگر تراکم باکتری ها در محل بافت مرده با بافت زندۀ زیرین بیش از 105 در هرگرم برسد، بیمار دچار عفونت زخم سوختگی شده می باشد. در پی عفونت التهاب موضعی ، قرمزی و ترشح چرکی در محل سوختگی دیده می گردد. بدنبال عفونت ، سوختگی های نیمه عمیق به سوختگی های عمیق تبدیل می شوند. مطالعه سلول محل سوختگی از طریق بیوپسی مطمئن ترین وسیله فرق کلنی های میکروبی در بافت های غیر زنده می باشد . عفونت های مهاجم ممکن می باشد از طریق آنتی بیوتیکهای سطحی یا سیستمیک درمان گردد . عفونت های زخم بدنبال دستکاری مانند دبریدمان و هیدروتراپی ممکن می باشد به باکتریمی تبدیل گردد. بیمار ممکن می باشد دچار عفونتهای مهاجم سپسیس گردد. علائم سپسیس شامل : تب بالا ، تاکی کاردی و تاکی پنه ، کاهش اشتها نیز می باشد. تعداد گلبول های سفید بین ده هزار تا بیست هزار می رسد. نقص عملکرد در گلبول های سفید ممکن می باشد دیده گردد و در نتیجه فرد بعد از سوختگی ممکن می باشد دچار نقص ایمنی گردد. ارگانیسم های عامل سپسیس معمولا” باکتری های گرم منفی (سودوموناز پروتئوس) می باشند که بیمار را دچار شوک سپتیک خطرناک تری می نماید. زمانی که شک به سپسیس هست کشت های متنوعی از منابع ممکن مانند ادرار، ازوفارنگس ، خلط ، محل IV و خود زخم به سرعت بایستی تهیه گردد.اما درمان نباید تا حصول نتایج کشت به تعویق بیافتد.مراکز سوختگی معمولا”درمان با آنتی بیوتیک های مناسب برای فلور را اغاز می کنند. آنتی بیوتیک های سطحی ممکن می باشد ادامه یابند و یا به تعویق افتند. در این مرحله شرایط بیمار بحرانی می باشد و نیاز می باشد علائم حیاتی به گونه دقیق مانیتور شوند.

سیستم قلبی – عروقی

عوارض قلبی و عروقی و تنفسی همانند مرحلۀ اورژانس ممکن می باشد در مرحلۀ حاد نیز وجود داشته باشد .

 عوارض عصبی:

از لحاظ عصبی معمولا” بیمار دچار مشکل نمی گردد مگر اینکه هیپوکسی شدید در اثر جراحت های تنفسی یا عوارض صدمات الکتریکی ایجاد گردد. بیمار ممکن می باشد شدیدا” دیس اورینته باشد یا دچار حالت تهاجمی ، توهم ویا اپیزودهای کابوس گونه گردد. هذیان معمولا” شب ها رخ می دهد و بیشتر در افراد مسن تر دیده می گردد. این حالت گذرا ممکن می باشد از یک یا 2 روز تا چندین هفته طول بکشد. عوامل مختلفی ایجاد کننده هستند که شامل: عدم تعادل الکترولیت ها ، استرس ، ادم مغزی ، سپسیس ، سندرم سایکوز ICU و بهره گیری از ضد دردها و ضد اضطراب ها، می باشد.

 

 

سیستم عضلانی – اسکلتی:

سیستم عضلانی – اسکلتی در طی فاز حاد تمرکز اصلی عوارض را در بر می گیرد . به محض اینکه زخم شروع به ترمیم می کند و بافت پوششی تشکیل می گردد، پوست خاصیت ارتجاعی کمی دارد. حرکات مفاصل محدود می گردد و انقباضات عضلانی همیشگی ممکن می باشد ایجاد گردد . بعلت درد بیمار ترجیح می دهد به حالت خمیده قرار بگیرد تا احساس راحتی بیشتری داشته باشد.

 سیستم گوارشی :

سیستم گوارشی هم طی این فاز دچار عوارضی می گردد. بی حرکتی روده ها در اثر سپسیس ایجاد می گردد اگر چه اسهال بیشتر از بی حرکتی دیده می گردد ، می تواند ناشی از مصرف
آنتی بیوتیک ها یا تغذیۀ مکمل باشد. یبوست به دلیل بهره گیری از از داروهای مخدر و کاهش حرکات روده ایجاد می گردد. اولسر کرالینگ یکی از زخم های گوارشی می باشد که مشخصۀ آن زخم های سطحی پراکنده و شامل تخریب مخاطی می باشد. بدنبال واکنش بدن
استرس های وسیع و در نتیجه کاهش تولید ترشحات مخاطی و افزایش اسید معده ایجاد می گردد. بهترین درمان زخم پیش گیری از آن می باشد بهره گیری از آنتی اسید ها و H2 بلاکر ها ( سایمتیدین باعث کاهش تولید هیستامین وکم شدن تحریک تولید اسید کلریدریک می گردد.) اکثریت بیماران با سوختگی های وسیع خون مخفی در مدفوع دارند.

سیستم آندوکرین:

دیابت ناشی از استرس بصورت گذرا بدلیل تولید و ترشح کورتیزول و کاتکول آمین ناشی از استرس ایجاد می گردد که منجر به تحریک آزاد سازی ذخایر گلیکوژن ، گلیکونئوژنز و در نتیجه تولید گلوکوز می گردد. همچنین تولید و ترشح انسولین افزایش میابد اما میزان تأثیر انسولین به علت کاهش حساسیت به انسولین در سلول ها کاهش میابد و در نتیجه قند خون بالا می رود درادامه به دلیل جذب گرمای بیش از حد نرمال و در جهت تأمین احتیاجات متابولیک بدن هایپرگلیسمی ایجاد می گردد که در این صورت درمان بهره گیری از انسولین مکمل می باشد نه کاهش تغذیه. گلوکز سرم بطور متناوب چک می گردد و در صورت وجود هایپرگلیسمی میزان کافی انسولین تجویز می گردد . برای ارزیابی قند خون می توان از گلوکومتر بهره گیری نمود و لیکن اندازه گیری گلوکز سرم دقیق تر از اندازه گیری قند مویرگ ها توسط گلوکومتر می باشد . به محض تأمین نیازهای متابولیک بیمار و کاهش استرس ها این شرایط تحریکی معکوس
می گردد.

پرستاری و اقدامات حمایتی:

فاز حاد : مهم ترین مداخلات درمانی فاز حاد عبارتند از :

  • جایگزینی مایعات 2- درمان فیزیکی 3- مراقبت از زخم 4- برداشتن پوست مرده و پیوند زدن 5- کنترل درد

جایگزینی مایعات : از زمان فاز اورژانس تا فاز حاد بر حسب نیاز بیمار ادامه می یابد . تزریق وریدی در جهت تأمین مایعات از دست رفته ، تجویز دارو ها ، و انتقال مواد لازم صورت
می گیرد . نوع داروهای جایگزین بر حسب نیازهای اختصاصی بیمار انتخاب می گردد

مایعات معمول شامل: نرمال سالین ، رینگر لاکتات و انواع مختلفی از ترکیبات گلوکز در آب یا محلول های نمکی می باشند ، گلبول قرمز فشرده ، پلاسمای منجمد ممکن می باشد در این زمان تجویز گردد.

درمان فیزیکی: درمان های فیزیکی دقیق برای حصول فعالیت های مطلوب مفاصل ضروری می باشد. زمان مناسب برای فعالیت ورزشی هنگام هیدروتراپی و بعد از آن می باشد . زمانیکه پوست نرم تر و پانسمان ها برداشته شده باشند ، حرکات فعال و غیر فعال در تمامی مفاصل بایستی انجام گردد . بیماران با سوختگی گردن بایستی بدون بالش بخوابند و یا سر طوری بر روی تشک قرار گیرد که گردن حالت هایپراکستنشن داشته باشد.آتل ها بایستی مفاصل را در حالتی مناسب قرار دهند و بطور متوالی ارزیابی شوند تا کاملا” متناسب با اندام باشد.

مراقبت از زخم: اهداف مراقبت از زخم عبارتند از : الف – تمیز کردن و دبرید بافت نکروتیک که می تواند منجر به رشد باکتری ها گردد. ب- کاهش تخریب پوست زنده پ- تحریک ساخت پوست در ناحیۀ زخم و موفقیت در پیوند پوست ج- افزایش راحتی بیمار .

مراقبت از پوست شامل : معاینه، ارزیابی، تمیز کردن و دبرید کردن پوست می باشد . مراقبت از پوست از زمان فاز اورژانس شروع و تا زمان فاز حاد ادامه میابد.

Leave a Comment