تربیت بدنی

دانلود پروژه رشته تربیت بدنی در مورد دیابت – قسمت چهارم

دیابت درمان بنیادی ندارد و روش‌های درمانی كنونی فقط می‌توانند از آسیب‌های آن به بدن بكاهند. بیماران دیابتی نوع یك بایستی پیوسته انسولین تزریق كنند. در گذشته، انسولین را از گاو و خوك به دست می‌آوردند. اما امروزه با روش‌های مهندسی ژنتیك توانسته‌اند انسولین انسانی بسازند و بیشتر از این انسولین یا آمیزه‌ای از انسولین انسانی و حیوانی بهره می‌گیرند. البته، به دلیل تأثیر انسولین در تنظیم سوخت و ساز قندها، نظارت بر رژیم غذایی نیز بسیار سودمند می باشد. در واقع، بایستی بین انسولین دریافتی و غذای دریافتی موازنه وجود داشته باشد. همچنین، مقدار انسولین دریافتی و غذای دریافتی بایستی با فعالیت بدنی بیمار نیز متناسب باشد.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

بیشتر بیماران دیابت نوع دوم به انسولین نیاز ندارند و بایستی از قرص‌های كاهنده‌ی قند خون بهره بگیرند. این قرص‌ها از دو دسته‌ی سولفونیل‌اورها و بیگوانیدها هستند كه هر دسته به شیوه‌ی متفاوتی اثر درمانی خود را می‌گذارد. سولفونیل‌اوره‌ها به سلول‌های بتا پیوند می شوند و آزادشدن انسولین را افزایش می‌دهند. همچنین، باعث افزایش شمار گیرنده‌های انسولین بر سطح سلول‌های بدن می شوند. گلیبنكلاماید شناخته‌شده‌ترین دارو از این دسته می باشد. از دسته‌ی دوم فقط متفورمین كاربرد دارویی دارد. این دارو برداشت گلوكز را در سلول‌های بدن افزایش می‌دهد و طریقه آزادسازی مواد قندی را به خون كاهش می‌دهد. هر دو دسته‌ی داروهای كاهنده‌ی قند خون، زمانی بیشترین كارآیی را دارند كه بیمار از برنامه‌ی غذایی مناسب پیروی كند و فعالیت بدنی داشته باشد.

  • تاریخ دیابت

بیماری قند از روزگار باستان شناخته شده بود و بعضی پزشكان كهن نشانه‌های آن را به‌خوبی توصیف كرده و راه‌هایی برای درمان آن پیشنهاد كرده بودند. در پاپیروسی از ۱۵۵۲ سال پیش از میلاد، پزشكی مصری از بیماری رازآلودی نوشته می باشد كه با ادرار فراوان همراه می باشد. اریتیوس( ۹۰-۳۰ پس از میلاد)، پزشك یونانی، در كنار پرادراری، نشانه‌های دیگری این بیماری را، مانند تشنگی همیشگی و كاهش وزن، برشمرده می باشد. نام دیابت را نیز او برای این بیماری برگزید كه به معنای “گذر كردن” یا “جریان پیدا كردن” می باشد. او دیابت را پیامد آب‌شدن گوشت دست و پا و وارد شدن آن به ادرار می‌دانست. جالینوس( ۲۰۱-۱۳۱ میلادی)، پزشك سرشناس ارتش روم، بر این باور بود كه آن بیماری رازآلود از نارسایی كلیه‌ها پدید می‌آید. تا نزدیك دو هزار سال، همه‌ی پزشكان چنین نظری را درست می‌دانستند.

شیرین بودن ادرار بیماران دیابتی نیز از گذشته‌های دور روشن بود و در نوشته‌های پزشكی هندی‌ و قانون ابن‌سینا به آن تصریح شده می باشد. درستی این نظر را متیو دابسون در سال ۱۷۷۵ با بخار كردن ادرار بیماران دیابتی بیش از پیش روشن كرد و دانه‌های بلوری قند را به دست آورد. نام دوم دیابت یعنی ملیتوس نیز در همین سال‌ها به نام این بیماری افزوده گردید كه به معنای “شیرین” می باشد. از آن‌جا كه هنوز بسیاری از پزشكان این‌بیماری را با نارسایی كلیه مرتبط می‌دانستند، بعضی پیشنهاد كرده بودند به این بیماران بایستی قند خوراند تا كمبود قند آن‌ها جبران گردد.

با وجود این سرگذشت دراز، آسیب‌شناسی دقیق دیابت تا سده‌ی نوزدهم میلادی به درستی روشن نبود. در سال ۱۸۷۵ كلود برنارد گلیكوژن را به عنوان فرآورده‌ی سوخت و ساز گلوكز در كبد معرفی كرد و این مفهوم را معرفی كرد كه اختلال در سوخت و ساز گلوكز باعث دیابت می گردد. در سال ۱۸۶۹ ، پل لانگرهانس جزیره‌های لانگرهانس را كشف كرد. پژوهشگران دیگر ناهنجاری جزیره‌ها را در كالبدشكافی بیماران دیابتی كه جان باخته بودند، نظاره كردند. سپس، در سال ۱۸۸۹ ، اسكار مینورسكی و جوزف ون مرینگ، پژوهشگران فرانسوی نشان دادند كه اگر لوزالمعده‌ی سگی را از بدنش بیرون آورند، نشانه‌های دیابت در سگ پدیدار می گردد و سگ به زودی می‌میرد.

از آغاز سده‌ی بیستم میلادی این نظر مطرح گردید كه بیماران دیابتی دچار كمبود ماده‌ای هستند كه لوزالمعده‌ی سالم می‌تواند آن را بسازد. گیورگ زولزر، دانشمند آلمانی، در سال ۱۹۰۸ برای نخستین‌بار نشان داد كه با تزریق افشره‌ی از لوزالمعده می‌توان وارد شدن گلوكز را به ادرار كاهش داد. سپس در سال ۱۹۲۰ فردریك بنتینگ و چارلز بست آزمایش‌های خود را برای پیدا كردن ماده‌ای در افشره‌ی لوزالمعده كه قند ادرار را در سگ دیابتی كاهش می‌دهد، آغاز كردند. آن‌ها سرانجام توانستند در سال ۱۹۲۱ پروتیین انسولین را از لوزالمعده به دست آورند و با تزریق آن به كودكی ۱۴ ساله در تورنتوی كانادا، كارایی این پروتیین را در كاهش قند ادرار و بهبودی بیماران دیابتی نشان دهند. بنتینگ و یكی از دستیارانش به نام جان مكلیود جایز نوبل پزشكی سال ۱۹۲۳ را دریافت كردند. بنتینگ جایزه‌ی خود را با بست و مكلیود با دستیار دیگر بنتینگ به نام جیمز كولیپ سهیم شدند.

دیابت نوع یك، دیابت دانش آموزان

درمان و كنترل بیماری دیابت نوع یك با تزریق انسولین صورت می‌گیرد و این بیماران روزانه نیازبه تزریق یك یا چند بار انسولین به صورت زیرجلدی دارند، رعایت رژیم غذایی مناسب و انجام فعالیت بدنی منظم نیاز به انسولین را در مبتلایان كاهش می‌دهد.

دیابت یكی از انواع بیماری‌های مزمن غیرواگیر و یكی از شایع‌ترین بیماری‌های غدد می باشد. این بیماری در نتیجه وجود نقص در ترشح انسولین، اختلال در عملكرد انسولین و یا هر دو حاصل می گردد و با افزایش مزمن قند خون مشخص می گردد.

انسولین هورمونی می باشد كه توسط سلول‌های بتای لوزالمعده ترشح می گردد و باعث می گردد كه دریافت و مصرف قند(گلوكز) توسط سلول‌ها تسهیل گردد و با كاهش دادن مقدار قندی كه از كبد وارد خون می گردد سطح قند خون را پایین می‌آورد. افزایش مزمن قند خون در دیابت با آسیب و كاركرد نامناسب و نارسایی طولانی مدت اندام‌های گوناگون به ویژه چشم‌ها، كلیه‌ها، اعصاب، قلب و عروق خونی همراه می باشد. دیابت انواع گوناگونی دارد كه در این مقاله به دیابت نوع ۱ پرداخته می گردد.

  • دیابت نوع یك

این نوع دیابت ۵-۱۰ درصد مبتلایان را تشكیل می‌دهد كه به دیابت جوانان نیز معروف می باشد البته قبلا به این نوع دیابت <دیابت وابسته به انسولین> گفته می‌گردید. در این نوع دیابت تخریب سلول‌های بتای پانكراس طی یك فرآیند خود ایمنی به واسطه سلول‌های ایمنی ایجاد می گردد و معمولا به كمبود مطلق انسولین منجر می گردد. به بیانی دیگر در این بیماران با مصرف غذا انسولین ترشح نشده و یا میزان ترشح آن بسیار اندك می باشد. درنتیجه میزان قند خون افزایش یافته و سلول‌ها از چربی به عنوان منبع تامین انرژی بهره گیری می‌كند. چنین روندی منجر به ایجاد وضعیتی خطرناكی بنام “كتو اسیدوز” در بیمار می گردد. در این بیماری همچنین ممكن می باشد نوسان میزان قند خون به‌صورت افت و افزایش قند خون در بیمار ظهور كند. این نوع دیابت به گونه عمده در سنین كودكی و نوجوانی بروز می‌كند و شروع علایم آن سریع می باشد و فعلا برای پیشگیری از این بیماری راهی وجود ندارد.

  • علت بیماری دیابت نوع یك چیست؟

▪ علت بروز دیابت هنوز به‌گونه كامل شناخته شده نیست اما بعضی از مهمترین علت های آن عبارتند از:

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

۱) دیابت به‌دلیل اختلال در سیستم ایمنی: این اختلال یك فرآیند خود ایمنی بوده و سیستم ایمنی به اشتباه بر علیه سلول‌های سازنده انسولین موادی می‌سازد كه این سلول‌ها را از بین می‌برد. میزان تخریب سلول‌های بتا كه بر اثر فرآیند خود ایمنی صورت می‌گیرد، در بعضی از افراد (به عنوان مثال كودكان) سریع‌تر و در بعضی دیگر(مانند بزرگسالان) كندتر می باشد.

۲) دیابت نوع یك به دلیل ناشناخته : بعضی از اشكال دیابت نوع یك هیچ علت شناخته شده‌ای نداشته كه معمولا ارثی می باشد و این افراد مستعد ایجاد كتو اسیدوز هستند.

  • علایم بیماری دیابت نوع یك

▪ علایم دیابت نوع یك معمولا شدید و ناگهانی می باشد و عبارتند از:

▪ تشنگی زیاد و نوشیدن آب بسیار( پرنوشی..)

▪ گرسنگی (پرخوری)

▪ ادرار زیاد (پرادراری)

▪ خستگی زیاد

▪ كم شدن وزن، ضعف و لاغری

▪ تاری دید (اختلال دید)

▪ افزایش استعداد ابتلا به عفونت (اختلال رشد وآسیب‌پذیری در برابر بعضی عفونت‌ها)

  • دیابت نوع یك ، عوارض حاد و كوتاه مدت

۱) افت قندخون (هیپوگلیسمی: ) افت قند خون یك عارضه خطرناك در دیابت خصوصا نوع یك می باشد و وقتی كه سطح قند خون بیش از حد طبیعی پایین بیاید به‌وجود می‌آید. معمولا این عارضه در افرادی كه انسولین مصرف می‌كنند، بسیار شایع می باشد. سقوط ناگهانی قند خون منجر به احساس لرزش، گرسنگی، عرق سرد، رنگ پریدگی، تپش قلب، بیقراری، احساس سردرد، ضعف و بیحالی، سیاهی رفتن چشم، خواب آلودگی، سرگیجه، بیحالی، كاهش هوشیاری، عدم هماهنگی، تحریك پذیری، عدم قدرت بلع، عدم تمركز و تشنج می گردد. در موارد شدیدتر و در صورت عدم اصلاح افت قند خون، فرد دچار عدم هوشیاری، بیهوشی و حتی اغما و مرگ می گردد.

  • علل بروز این عارضه:

▪ حذف یك وعده اصلی و یا میان وعده غذایی و مصرف ناكافی و نامنظم غذا در این وعده‌ها،

▪ هوای خیلی گرم یا خیلی سرد

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

▪ ورزش شدید و یا فعالیت بدنی غیر معمول بدون تغذیه مناسب

▪ تزریق انسولین در محل نادرست

▪ اشتباه در میزان انسولین مصرفی

▪ تركیبی از موارد ذكر شده

افت قند خون معمولا در دانش آموزان نزدیك ساعت ناهار، پایان ساعات مدرسه و در خلال ساعات ورزش رخ می‌دهد و این مشكل در كودكان پرانرژی بسیار شایع می باشد. اقدام مناسب در هنگام بروز علایم اولیه این عارضه آن می باشد كه به فرد به سرعت مواد شیرین مانند مواد غذایی شیرین : آب پرتغال، آب قند، آب نبات، عسل …. داده گردد، البته با این روش قند خون ممكن می باشد به‌گونه موقت اصلاح گردد، به این دلیل به مبتلایان توصیه می گردد همیشه مقداری مواد قندی با خود همراه داشته باشند.

بایستی متذكر گردید كودك در این حال نباید تنها گذاشته گردد و در صورت بروز موارد شدید مانند بیهوشی… نباید به وی از دهان مواد غذایی خورانده گردد و ضمن مراجعه سریع به مراكز درمانی در صورت وجود فرد متخصص با تجویز پزشك گلوكز به فرد تزریق گردد.

۲) افزایش قند خون (هیپرگلیسمی:) این عارضه در شرایطی كه بیمار یك وعده تزریق انسولین را فراموش كرده می باشد و یا به علت مصرف بیش از حد معمول مواد غذایی بدون ایجاد تناسب با میزان انسولین تزریقی، كاهش میزان فعالیت و ورزش در شرایط تنش‌زا و پراسترس و بحرانی و یا بروز عفونت و یا بیماری و یا وارد آمدن ضربات و جراحات بروز می‌كند و از علایم آن تشنگی، خستگی و ضعف، تاری دید، تهوع و افزایش دفعات ادرار می باشد. در درازمدت عوارض ناشی از افزایش قندخون می‌تواند سبب بروز بیماری قلبی، نابینایی و نارسایی كلیه و حتی قطع پا گردد. در كوتاه‌مدت افزایش قندخون سبب ایجاد آسیب در توانایی شناختی و تاثیر منفی بر عملكرد تحصیلی دانش آموزان می گردد. بایستی متذكر گردید هیپرگلیسمی معمولا سبب ایجاد وضعیت حاد نمی‌گردد اما یكی از نتایج منفی آن بروز كتواسیدوز می باشد كه درزیر به تفضیل توضیح داده می گردد. به مقصود رفع این مشكل ضمن اندازه‌گیری قند خون، بایستی انسولین مورد نیاز طبق نظر پزشك به فرد تزریق و از مایعات و غذاهای بدون قند بهره گیری گردد.

۳) كتواسیدوز دیابتی: كتواسیدوز به علت فقدان یا مقادیر ناكافی انسولین ایجاد می گردد. در این حالت میزان قند خون (هیپر گلیسمی) افزایش پیدا كرده و به علت ورود كمتر گلوكز به سلول، سلول‌ها مجبور می شوند از چربی به عنوان منبع انرژی بهره گیری كنند. این امر سبب تولید ماده زائدی به‌نام كتون می گردد. كه افزایش مقدار قند و كتون سبب ایجاد وضعیتی به‌نام كتو اسیدوز می گردد از تظاهرات اولیه آن دفع مقدار زیادی ادرار، اشتهای بیش از حد و تشنگی زیاد می باشد. با پیشرفت این عارضه علایمی مانند كاهش غیر طبیعی ادرار، سردرد، درد عضلانی، درد شكم همچنین تهوع، استفراغ، سنگینی معده، تنفس تند و عمیق، بیقراری بروز می‌كند و نهایتا بیمار دچار خواب آلودگی و درجات مختلف اختلال در هوشیاری شده و حتی سبب بروز بیهوشی و اغما در آنان می گردد. برای درمان این عارضه در صورتی كه فرد هوشیار باشد، به‌علت از دست دادن مایعات فراوان از طریق ادرار بایستی به وی مایعات بدون قند مانند آب داده گردد و در صورت عدم هوشیاری به سرعت به مراكز درمانی مراجعه گردد.

  • عوارض دیررس دیابت نوع یك

این عوارض شامل عوارض قلبی عروقی (مانند فشار خون بالا، نارسایی قلبی، سكته قلبی )، كلیوی (مانند نارسایی مزمن كلیوی)، درگیری دستگاه عصبی(مانند اسهال دیابتی، اختلال در اقدام مثانه…)، پای دیابتی (ایجاد زخم و عفونت در پا كه یكی از مهم‌ ترین عوارض دیابت می باشد )، چشمی( مانند تاری دید، آب مروارید، كاهش دید، نابینایی)، پوستی و افسردگی می باشد. بایستی توجه داشت در دیابت نوع یك عوارض دراز مدت بیماری معمولا از چشم‌ها و كلیه‌ها آغاز می گردد و در واقع در آغاز عروق كوچك خونی را درگیر می‌كند.

Leave a Comment